ಎದೆಯಾಳದ ಮಾತು

ಬೀಜವನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೂಳುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಕ್ಷಣ ಏನನ್ನಿಸಿರಬಹುದು? ಕತ್ತಲು! ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣಿನ ಭಾರ! ಉಸಿರು ಕಟ್ಟುವಂತಹ ಒತ್ತಡ. “ಮುಗಿಯಿತು, ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿದರು” ಅಂತಲೇ ಅನ್ನಿಸಿರಬೇಕು! […]

ನಾವೆಲ್ಲಾ ಗೆಳೆಯರು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇಡೀ ಗುಂಪೇ ಒಂದು ಹಿಂಡು. ಒಬ್ಬ ಇಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಆ ದಸರೆ ಅಪೂರ್ಣ. ದಸರಾ ಎಂದರೆ ಗೆಳೆತನದ ಪರ್ವ! ಎದೆಯ ಬಾಂಧವ್ಯದ

ಅವತ್ತು ಆ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ! ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಜೆಯ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾಕ್! ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಯ ತಂಪು, ದೂರದಲ್ಲಿ ಗುಡಿಯ ಘಂಟೆಯ ಶಬ್ದ! ಆ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು

ಬರಹ: ಸಂತೋಷ್ ಕುಮಾರ್ ತಂಗವೆಲು ಕೆಲವು ಸುದ್ದಿಗಳು ಕೇವಲ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ! ಅವು ಹೃದಯದ ಒಂದು ಮೂಲೆಯನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಹನಿ ತಂದು, ಬಾಲ್ಯದ ಇಡೀ

ಬೆಳಗಿನ ಮಂಜು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ತಿ ಕರಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊಡಗಿನ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯ ಮನೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಕೋವಿಯನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಎಣ್ಣೆ ಸವರಿ ಶುಚಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಕೋವಿ

Preview ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಎಷ್ಟೋ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಗಳು, ವೈದ್ಯರು, ಸಮಾಜದ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಬಹಳ ವರುಷಗಳ  ಕಾಲ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ದುಡಿದು, ಸತ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ

ಆಗಸ್ಟ್ ಹದಿನಾಲ್ಕರ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ. ಇಡೀ ದೇಶ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ದೆಹಲಿಯ ಆ ಸಂಸತ್ ಭವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳು ಹನ್ನೆರಡು ದಾಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆ,